Gwiazdą sceny została już jako nastolatka, a miłość do teatru i filmu pielęgnuje przez całe życie. Subtelna blondynka, zjawiskowa piękność i symbol seksu – tak widzowie zapamiętali Katarzynę Figurę z jej pierwszych ról kinowych. Jednak sama aktorka nigdy nie przepadała za łatką seksbomby. Uważa, że to właśnie ten wizerunek przez długi czas blokował jej drogę do upragnionych, poważnych ról. Determinacja, niebanalna uroda i ogromny talent aktorski ostatecznie otworzyły jej drzwi do samego Hollywood – przypomina portal gdanski.pro.
Polska Marilyn Monroe
Katarzyna Figura urodziła się 22 marca 1962 roku w Warszawie. Od najmłodszych lat fascynował ją świat teatru i filmu. Nic dziwnego, że już jako nastolatka, w połowie lat 70., otrzymała szansę występu w dwóch produkcjach młodzieżowych. Przełom nastąpił w 1983 roku, podczas studiów aktorskich. Jacek Koprowicz zaproponował jej rolę w swoim debiucie reżyserskim – filmie biograficznym „Przeznaczenie” opowiadającym o życiu Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Wcieliła się tam w postać Laury, muzy poety.
W 1985 roku ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Prawdziwą popularność przyniosły jej jednak główne role w komedii „Pociąg do Hollywood” (1987 r.) oraz w kultowym „Kingsajzie” z tego samego roku. To właśnie te produkcje sprawiły, że przylgnęła do niej łatka „prowincjonalnej Marilyn Monroe”. Rola młodej bufetowej w pociągu, piszącej listy do słynnego reżysera Billy’ego Wildera w nadziei na angaż, idealnie wpisywała się w wizerunek ładnej, nieco naiwnej blondynki o kobiecych kształtach. Jednak Katarzynie zupełnie to nie odpowiadało. W jednym z wywiadów szczerze przyznała, że poświęciła wiele lat, aby dostrzeżono w niej silną aktorkę i osobowość, a nie tylko obiekt westchnień. Zdaniem gwiazdy, to właśnie wyrazisty seksapil sprawił, że często omijały ją role, w których mogłaby w pełni zaprezentować swój warsztat aktorski.
W latach 90. postanowiła spróbować swoich sił w Hollywood. Zagrała tam kilka ról epizodycznych, pojawiając się między innymi w filmach Roberta Altmana – „Gracz” i „Prêt-à-Porter”. Widzowie mogli ją również zobaczyć w erotycznym serialu „Pamiętnik Czerwonego Pantofelka” oraz w thrillerze „Zguba” (Fatal Past). Po amerykańskich doświadczeniach ostatecznie zdecydowała się na powrót do Polski.
Stopniowo udało jej się wyzwolić z ram wizerunku symbolu seksu. Zarówno w kinie, jak i w teatrze zaczęły pojawiać się znacznie bardziej wymagające propozycje. Grane przez nią postaci nabrały głębi – pojawiło się w nich życiowe rozczarowanie, wewnętrzna dojrzałość, a także subtelny humor i czułość, których tak bardzo brakowało w jej wczesnym dorobku.
Przeprowadzka marzeń
W 2013 roku Katarzyna Figura, wraz z córkami, podjęła odważną decyzję o wyprowadzce z Warszawy. Nowym domem stała się Gdynia – aktorka kupiła mieszkanie w urokliwej dzielnicy Orłowo. Gwiazda wielokrotnie podkreślała, że życie nad morzem od zawsze było jej największym marzeniem. Jednak radykalna zmiana miejsca zamieszkania i środowiska pracy początkowo stanowiła wyzwanie. W jednym z wywiadów dla gdańskiej rozgłośni przyznała, że musiała utrzymać rodzinę i opłacić szkołę córek w Gdyni. Nie mogła więc po prostu siedzieć i czekać, aż telefon sam zadzwoni z propozycją nowej roli.
Niemal natychmiast po przeprowadzce otrzymała posadę w gdyńskiej szkole filmowej, kształcącej przyszłych reżyserów. Co więcej, ówczesny dyrektor Radia Gdańsk zaprosił ją do współpracy – Katarzyna stała się głosem rozgłośni. Aktorka czytała lokalne wiadomości, nagrywała dżingle, a każdego ranka informowała mieszkańców Trójmiasta o korkach i pogodzie. Dojazdy z Gdyni do Gdańska nie stanowiły dla niej najmniejszego problemu, gdyż odległość między tymi miastami jest niewielka. Oprócz pracy wykładowczyni i prezenterki radiowej, Katarzyna Figura absolutnie nie porzuciła swojego głównego powołania – kontynuowała karierę sceniczną, wiążąc się z zespołem Teatru Wybrzeże w Gdańsku.
Gwiazda wielokrotnie podkreślała, że to właśnie w Trójmieście, po latach intensywnej i burzliwej kariery, wreszcie odnalazła upragniony spokój i życiowy balans. To tutaj zrodziła się również jej nowa, wielka pasja – fotografia.