Brunon Zwarra to znany polski publicysta, historyk, autor książki o historii Gdańska i osoba publiczna. W tym artykule na gdanski.pro opowiemy więcej o jego życiu i pracy.
Młodość
Brunon Zwarra urodził się w 1919 roku w Gdańsku. Dorastał w porządnej polskiej rodzinie. Jego młodość przypadła na trudne dla Wolnego Miasta i całej Polski czasy, ale udało mu się przezwyciężyć te wyzwania. W 1929 r. został uczniem polskiego gimnazjum. Podczas nauki poszedł w ślady ojca i wstąpił do kilku polskich organizacji działających w Gdańsku. W szczególności Brunon był członkiem Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej i Związku Zawodowego Polskiego.
Ogólnie rzecz biorąc, studia nie sprawiały młodzieńcowi trudności – był jej pasjonatem. Brunon przywiązywał również dużą wagę do historii Polski, a jego ulubionym tematem był rodzinny Gdańsk. Nic dziwnego, że w przyszłości Zwarra napisał historię tego miasta.
Dalsze losy
W czasie, gdy Brunon postanowił na poważnie zająć się swoją karierą, wybuchła II wojna światowa, która dokonała własnych zmian w życiu mężczyzny. We wrześniu 1939 roku Zwarra został aresztowany i uwięziony w obozach w Nowym Porcie, Stuttgof i Sachsenhausen, z których został zwolniony dopiero trzy lata później, w 1942 roku. Po uwięzieniu dostał pracę w Segorskiej Fabryce Emalii. Po zakończeniu wojny i powrocie Gdańska do Polski rozpoczął odbudowę zniszczonej fabryki pod nową nazwą Zakład Lakierniczo-Malarski Gedania.
Brunon po raz pierwszy chwycił za pióro w 1970 roku. Od dawna miał talent do pisania, ale nie wierzył, a może po prostu nie był pewien, czy to jest dziedzina, którą chciałby się zajmować. Zwarra wiele przeszedł w swoim życiu, więc postanowił przelać wszystkie swoje wspomnienia na papier.
Pisać pomógł mu profesor i historyk Marian Pelczar, który był organizatorem i dyrektorem Biblioteki Gdańskiej Polskiej Akademii Nauk. Jego głównym zadaniem była organizacja biblioteki i dbałość o księgozbiór. Był również wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku, a także autorem ponad 80 rozpraw i studiów z zakresu historii Pomorza i Gdańska.
Marian stał się więc doskonałym asystentem Brunona, gdyż mieli ze sobą wiele wspólnego. Pierwszym i najważniejszym osiągnięciem Zwarry na tym polu była publikacja Gdańsk 1939. Wspomnienia Polaków gdańszczan. Materiał ten zawiera 73 dokumentalne opowieści o początku II wojny światowej w Gdańsku. W swoich książkach Brunon pisał o wszystkim, czego doświadczył lub czego był świadkiem. Był także autorem autobiograficznej pięciotomowej książki oraz powieści Wspomnienia gdańskiego bówki, W gdańskiej twierdzy i Gdańszczanie.
Brunon uwielbiał się spierać. W swoich książkach prowadził ostrą polemikę z niemieckim pisarzem, również pochodzącym z Gdańska, Gunterem Grassem. Według Zwarry w książce „Blaszany bębenek” Grass przedstawił wypaczony obraz obrony polskiej poczty 1 września 1939 roku. W swoim dziele Gunter zhańbił honor Polaków, co nie spodobało się Brunonowi. W 1993 r. Zwarra zaprotestował przeciwko nadaniu Grassowi tytułu honorowego obywatela miasta Gdańska.
Brunon Zwarra zmarł w 2018 roku i został pochowany w Oliwie na miejscowym cmentarzu. Pisarz całe swoje życie poświęcił dziennikarstwu i badaniom nad historią Polski. hciał, by Polacy wiedzieli o niej więcej, chciał też, by jego rodacy dowiedzieli się więcej o rodzinnym Gdańsku. Latem 2020 roku na filarach wiaduktu kolejowego przy ulicy Polanka w Gdańsku powstał mural przedstawiający Brunona Zwarrę.