Gdańsk to miasto, w którym wiele polskich gwiazd rozpoczynało swoją karierę. To tutaj narodziła się ich sława. Jednym z nich jest Mirosław Baka, którego twórczość zaczęła rozwijać się w Wolnym Mieście, pisze gdanski.pro. W tym artykule opowiemy bardziej szczegółowo jego historię.
Młodość
Mirosław Baka urodził się w 1963 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Dorastał w zwykłej polskiej rodzinie. Jego matka była sprzedawczynią, a ojciec tokarzem. Jako dziecko większość czasu spędzał w domu, ponieważ jego rodzice zawsze pracowali. Jego dziadek Józef, który stracił obie nogi podczas II wojny światowej, dotrzymywał mu towarzystwa. Kiedy Mirosław miał 15 lat, jego rodzice się rozwiedli. Od tego momentu młody człowiek na zawsze stracił kontakt z ojcem.
Podczas nauki w lokalnej szkole Józef zdał sobie sprawę, że bardzo pociąga go aktorstwo. Jednak droga do jego marzeń nie była łatwa. Zanim został przyjęty na wydział zamiejscowy krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu, pracował jako sanitariusz w pogotowiu ratunkowym. Po ukończeniu studiów Mirosław przeprowadził się do Gdańska, gdzie rozpoczął pracę w lokalnym teatrze.
Kariera aktorska
Baka zadebiutował w filmie jeszcze podczas studiów. To właśnie w tym okresie został zatrudniony przez Krzysztofa Kieślowskiego do zagrania głównej roli w filmie „Krótki film o zabijaniu”. Mirosławowi udało się wcielić w postać Jacka Lazara, dwudziestoletniego chłopaka, który zabija taksówkarza. Bohater zostaje później osądzony i stracony. Baka całkiem dobrze oddał historię swojej postaci.
Przed przeprowadzką do Gdańska, Mirosław mieszkał przez pewien czas w Niemczech, gdzie mógł poszerzyć swoje portfolio teatralne. Zagrał między innymi w takich produkcjach jak „Überall ist es besser”, „wo wir nicht sind”, „Ostkreuz”, „Vaterland”. Później wrócił do Polski, gdzie dalej rozwijał swoją karierę.
Na gdańskiej scenie teatralnej Mirosław wielokrotnie udowadniał swój talent aktorski. Po raz pierwszy wystąpił w gdańskim Teatrze Baca jako Barbas w sztuce „Wolność dla Barabasza. Później zagrał w takich spektaklach jak „Pluskwa”, „Antoniusz i Kleopatra” oraz „Śmierć komiwojażera”. W tym okresie Mirosław najczęściej wcielał się w role morderców i przestępców, postaci opętanych złem.
W latach 90. dorobek teatralny Baka wzrósł, a jego aktorstwo uległo zmianie. W tym okresie jego role były pełne prostoty, wyrażonej za pomocą konwencjonalnych środków aktorskich, co sprawiało wrażenie głęboko przemyślanych i dobrze zagranych ról, nawet gdy aktor okazywał pasję i emocje na scenie.
Jedną z najważniejszych ról Mirosława była rola chłopca w filmie „Godziny Kota”. Baka zdołał szczegółowo przekazać emocje i życie bohatera tego filmu. Aktor uwielbiał również Szekspira. W 1992 roku zagrał Enobarbusa w sztuce „Antoniusz i Kleopatra”. Cztery lata później wcielił się w Hamleta w sztuce Krzysztofa Nazara, pokazując niesamowitą interpretację postaci duńskiego księcia — cynicznego hazardzisty, który musiał działać w dość trudnych warunkach.
Baka zagrał również w takich produkcjach jak „Stalker”, „Czarownice z Salem”, „Seks dla opornych” i „Raj dla opornych”. Te niesamowite komedie, w których Mirosławowi towarzyszyła znakomita Dorota Kolak, wzbudziły ogromne zainteresowanie publiczności i zostały wystawione kilkaset razy. Jedną z ostatnich ról Baka w teatrze była rola w sztuce „Kto się boi Virginii Woolf”.
Dzięki ciężkiej pracy Mirosławowi Bąkowi udało się zostać wybitnym polskim aktorem teatralnym i filmowym. Ludzie kojarzą go przede wszystkim z Teatrem Gdańskim, gdzie zagrał najwięcej ról i pracował przez długi czas. Mirosław zdążył stać się ulubieńcem szerokiego grona miłośników sztuki.